نور چشمان على موسى الرضا * زينت‌افزاى بهشت جان‌فزا راحت جان و عزيز و نور عين * زادهء فرزند پيغمبر ، حسين بود درياى سخا ، حسن آفرين * آن جواد جود ربّ العالمين دشمن ملعونه‌اش تزوير كرد * كاشف اسرار را دلگير كرد سينهء صندوقهء قرآن شكست * زهر در قلب شه خوبان نشست در جوانى شد خزان گلزار او * نيلى از زهر جفا رخسار او آن زن مكّارهء بيدادگر * بر رخ فرزند زهرا بست در هرچه گفتا كه دلم افروخته * از شرار زهر قاتل سوخته كرد ام الفضل ، شور و هلهله * تا نيابد كس خبر زان مرحله پس جواد ، افغان از دل مىكشيد * آن ستمگر ناله‌اش را مىشنيد او جواب حجّت حق را نداد * عاقبت جان داد آن فخر عباد رخت از دنيا ، لب عطشان كشيد * در مقام قرب جانان آرميد مخبرى گفتا حديثى در ملا * همچو جدّش خامس آل عبا تا سه روز آن جسم مسموم از جفا * بر زمين ، از ظلم قوم بىوفا روى بام و پرتو خور ، شيعيان * سايبان آن بدن شد ماكيان با چنين حالت ، تنش عريان نبود * در ميان خاك و خون غلطان نبود كى سرش گرديد از پيكر جدا ؟ * كى كفن شد بهر جسمش بوريا ؟ تا چهل منزل ، سر جدّش حسين * زيب نى بودى ، چو ماه مشرقين خونبهاى خون سرخ شاه دين * نيست كس جز ذات ربّ العالمين قطره ، در قتل شهيدان خدا * شورشى افتاده در ارض و سما مظهر اسماء الهى مظهر اسماء ربّ العالمين * هست در عالم جواد العارفين هست در حسن و ملاحت بىنظير * آسمان وحى را باشد بشير نور چشمان على موسى الرضا * اى پناه خلق و جمله ما سوى كشتى درياى جود و رحمتى * نوح فيض و ناخداى قدرتى